Een viscositeitsmeter wordt gebruikt om snel en eenvoudig vloeistoffen te meten om hun viscositeit te bepalen. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat dit alleen mogelijk is met minder viskeuze vloeistoffen. Viskeuze pasta's en andere stoffen met een hoge viscositeit zijn niet geschikt om te meten met een Ford-uitlaatbeker. Het ontwerp van een viscositeitsmeter is gestandaardiseerd volgens een DIN-norm en is daarom altijd hetzelfde. Hij bestaat uit een cilindrisch hol lichaam dat in de meeste gevallen eindigt in een verwisselbare spuitmond. De openingen van de spuitmonden zijn, net als de beker, onderworpen aan een respectievelijke DIN-norm.

Een meting met een viscositeitsmeter wordt als volgt uitgevoerd. Sluit eerst het mondstuk aan de onderkant en vul de te meten stof. Zorg ervoor dat de beker tot bovenaan gevuld is. Een overloopkanaal voorkomt dat de meting wordt vervalst door vloeistof die van de zijkanten loopt. De glasplaat wordt vervolgens over de rand van het bekerglas geschoven om overtollig materiaal te verwijderen. Nu kan het mondstuk weer geopend worden. Het resulterende vacuüm houdt het materiaal in het bekerglas. Als je nu de glasplaat horizontaal uit het bekerglas trekt, moet je de stopwatch activeren. Zodra de uitstromende stroom voor de eerste keer breekt, moet je de tijd stoppen en noteren.

Wanneer je een Ford-uitlaatbeker gebruikt, is het bijzonder belangrijk om ervoor te zorgen dat deze na elke meting grondig wordt gereinigd, omdat residuen in de spuitmond en de beker de verdere resultaten kunnen vervalsen. Diepe of vele krassen in de beker kunnen ook leiden tot meetonzekerheden in het resultaat, omdat het verwijderde materiaal het volume van de beker verandert en daardoor niet meer voldoet aan de gespecificeerde DIN-norm.