34,90 €
Prijzen zijn netto, exclusief BTW en verzendkosten
De kinetische energie van onderdelen die om hun as draaien, kan worden overgebracht op andere onderdelen met behulp van tandwielen, kettingen, kabels of riemen. Kabel- en riemaandrijvingen zijn niet door een positieve verbinding met de riemschijven verbonden, maar door wrijving. Ze maken hoge snelheden mogelijk met een geluidsarme werking en hebben geen smering nodig. De eerste vereisten voor energieoverdracht met laag verlies in riemaandrijvingen zijn op elkaar afgestemde en correct uitgelijnde riemen en riemschijven, een perfecte pasvorm van de riem op de riemschijven en een correct afgestelde riemspanning.
Riemaandrijvingen zijn vaak uitgerust met vast geïnstalleerde spaninrichtingen. Indien nodig kan een te hoge of te lage spanning dan eenvoudig worden gecorrigeerd. Hiervoor geven de fabrikanten van machines en voertuigen meestal de toegestane waarden voor voorspanning op voor elke geïnstalleerde riem. Met een speciaal riemspanningsmeetapparaat kan de voorspankracht op de riem op elk moment worden gecontroleerd wanneer de aandrijving stilstaat.
De riemspanning of statische voorspanning is de trekkracht die op de riem werkt wanneer de aandrijving niet draait. Deze wordt gecreëerd wanneer de riem op de riemschijven wordt gespannen. De riemlengte kan veranderen door belasting, maar ook door omgevingsinvloeden, terwijl de afstand tussen de riemschijven gelijk blijft. Het veranderen van de riemlengte heeft daarom effect op de voorspankracht en dus ook op de efficiëntie van de aandrijving en de levensduur van de riem.
De spanning op veel riemaandrijvingen kan eenvoudig worden verhoogd of verlaagd met behulp van de ingebouwde voorzieningen. De meeste riemtypes moeten na één tot vier uur na de eerste inbedrijfstelling van de aandrijving opnieuw worden gespannen. Hiervoor wordt de riemspanning bepaald met een riemspanningsmeter wanneer de aandrijving stilstaat, vervolgens verhoogd en opnieuw gecontroleerd met de riemspanningsmeter.
Te hoge voorspanningswaarden leiden tot hogere belastingen en grotere slijtage van riemen en lagers. Een te lage voorspanning daarentegen zorgt ervoor dat de riem gaat trillen, fladderen of zelfs slippen, waardoor de krachtoverbrenging wordt belemmerd. Als de opgegeven waarden voor de voorspanning worden aangehouden, wordt de krachtoverbrenging gegarandeerd en bereiken de riemen hun maximale levensduur. De riemspanning moet daarom regelmatig worden gecontroleerd met een riemspanningsmeter en indien nodig worden aangepast. De gebruiksaanwijzing geeft aanbevelingen voor de controlefrequentie. Deze moeten altijd worden aangepast aan de specifieke bedrijfsomstandigheden.
Voor een ongecompliceerde bepaling van de riemspanning kan ofwel de speling van de riem onder drukbelasting mechanisch worden gemeten of kan de trillingsfrequentie van de riem na het slaan optisch of akoestisch worden gemeten.
Selectiecriteria voor een riemspanningsmeter:
Een mechanisch riemspanningsmeetapparaat analyseert hoeveel kracht er nodig is om de riem een bepaalde afstand uit positie te brengen of hoe ver de riem kan worden bewogen als er een bepaalde kracht wordt uitgeoefend. Optische meetsondes registreren de natuurlijke frequentie van de trillende riem met gepulseerd licht. De frequentie van de trillende riem wordt ook bepaald met akoestische apparaten.
De gemeten frequentie wordt gebruikt in zowel de optische als de akoestische metingen voor vergelijking met de frequenties wanneer de riem correct gespannen is. Als de spanlengte van de trillende riemsectie en de massa van de riem bekend zijn, kan ook de spankracht berekend worden. Veel bandspanningsmeters bieden hiervoor invoeropties voor lengte en massa.
Mechanische metingen vereisen contact op precies het gespecificeerde punt op de riem. Optische en akoestische metingen werken zonder contact, maar de sonde van het meetapparaat moet dicht bij de riem worden gebracht. Voor
Voor de frequentiemeting is het echter irrelevant op welk punt van de aangeslagen riem de trilling wordt gedetecteerd.
De beschikbare apparaten verschillen ook qua bedienbaarheid en leesbaarheid. Sommige geven alleen de gemeten waarde weer, terwijl andere ook de berekende waarde van de voorspankracht en de onderliggende materiaalgegevens tonen. Op sommige modellen kunnen grenswaarden worden gedefinieerd via het menu van het apparaat. Als de gemeten waarde buiten de limieten valt, geeft de riemspanningsmeter speciale visuele of akoestische signalen.
Als er uitgebreide metingen worden uitgevoerd, waarvan de resultaten in logboeken en onderhoudsboeken moeten worden opgenomen, is het raadzaam om een riemspanningsmeetapparaat te kiezen met een meetwaardegeheugen. Bij sommige apparaten kunnen de meetgegevens ook rechtstreeks via een data-interface worden verzonden.
Apparaataccessoires Voor een riemspanningsmeetapparaat met een optisch of akoestisch meetprincipe worden vaak geschikte accessoires aangeboden. Deze omvatten bijvoorbeeld
V-snaren spelen een sleutelrol in de krachtoverbrenging en hun prestaties zijn gebaseerd op de wrijving tussen de riem zelf en de V-snaarschijf. De efficiëntie neemt toe met de wrijvingscoëfficiënt µ - hoe hoger, hoe beter. Als de wrijving te laag is, neemt de slip toe en daarmee ook de slijtage van de riem. De juiste voorspanning van de V-riem is daarom cruciaal voor een maximale efficiëntie. Wij ondersteunen u bij het berekenen, instellen en meten van de optimale riemspanning met onze nauwkeurige riemspanningsmeetapparatuur.
Schade en een kortere levensduur van de riemen en de omliggende structuur zijn vaak te wijten aan een verkeerde riemspanning. Het gebruik van geschikte meetapparatuur maakt het gemakkelijker om de juiste spanning te bepalen.
Er is geen universele waarde voor de ideale riemvoorspanning, omdat veel variabelen zoals de snelheid, de grootte en het aantal poelies, de over te brengen kracht, de geometrie en ook omgevingsinvloeden zoals temperatuur of trillingen invloed hebben op de juiste riemspanning.
Elke aandrijving vereist een zorgvuldig afgestelde voorspanning op basis van de specifieke toepassing. Een te lage voorspanning resulteert vaak in riemslip en verhoogde slijtage, terwijl een te hoge voorspanning kan leiden tot snellere lagerslijtage als gevolg van spanning in het totale ontwerp.
De riemspanning wordt meestal gemeten in Hertz (Hz). Een riemspanningsmeter meet deze waarde direct op de riem. Om de riem te laten trillen, hoef je er alleen maar lichtjes met je vinger tegenaan te tikken. De riemspanningsmeter meet dan bijvoorbeeld de trillingsfrequentie optisch en zet dit desgewenst om in een krachtwaarde, die ook op het display kan worden weergegeven. De spanning wordt dan aangepast totdat de gemeten waarde overeenkomt met de berekende of opgegeven doelwaarde.
De riemspanning kan op twee manieren worden aangepast - met behulp van schuifmotoren of verstelbare spanrollen. V-snaren hebben de neiging om hun spanning te verliezen, vooral onmiddellijk na de installatie, wat de krachtoverbrenging en levensduur beïnvloedt. Daarom raden we aan om de spanning na twee tot drie dagen opnieuw te controleren en zo nodig bij te stellen tot de gewenste waarde.