39,90 €
Prijzen zijn netto, exclusief BTW en verzendkosten
Onze luxmeter PCE-EM 883 is een 5 in 1 meetinstrument. Deze multifunctionele luxmeter meet met behulp van verschillende sensoren diverse meetparameters, namelijk de lichtsterkte, temperatuur, luchtvochtigheid, windsnelheid en het geluidsniveau.
Lux is binnen het internationale SI-eenhedenstelsel de eenheid voor verlichtingssterkte. Een luxmeter is dus een instrument voor het bepalen van de verlichtingssterkte. De verlichtingssterkte heeft niet rechtstreeks betrekking op de lichtbron, maar op het verlichte oppervlak. Met een luxmeter kan worden bepaald hoeveel van de lichtstroom die door één of meerdere lichtbronnen wordt uitgestraald op een bepaald oppervlak terechtkomt. Eén lux is gedefinieerd als één lumen per vierkante meter. Dit komt overeen met ongeveer de verlichtingssterkte die het licht van een kaars op één meter afstand veroorzaakt. Bij vergelijking van verschillende meetpunten en beoordeling van meetresultaten moet rekening worden gehouden met het feit dat de helderheidsindruk ook bij gelijk verlichte oppervlakken kan verschillen wanneer kleuren of oppervlaktestructuren anders zijn.
Om uit het brede aanbod een geschikt model te kiezen, moeten eerst de eisen aan de luxmeter duidelijk worden vastgesteld. Het is belangrijk te weten onder welke omstandigheden en met welk doel de verlichtingssterkte moet worden gemeten. De keuze kan aan de hand van de volgende punten worden beperkt:
In het donker is het menselijk gezichtsvermogen sterk beperkt. Om details, kleuren en ruimtelijke structuren te herkennen, zijn bepaalde lichtomstandigheden noodzakelijk.
Om gevaarlijke situaties visueel te kunnen waarnemen en te voorkomen dat werk- of leertaken door onvoldoende verlichting worden bemoeilijkt, gelden voor veel gebieden minimale verlichtingssterkten. Dit geldt zowel in de particuliere als in de openbare omgeving. Een luxmeter maakt het mogelijk deze lichtomstandigheden objectief te beoordelen.
De naleving van waarden voor verlichtingssterkte die zijn vastgelegd in voorschriften voor ongevallenpreventie, arbeidsveiligheid en technische normen wordt met een luxmeter gecontroleerd op het niveau dat relevant is voor het gebruik. Bij werktafels of werkbanken wordt bijvoorbeeld op het tafeloppervlak gemeten, bij wandborden op het bordoppervlak en bij verkeersroutes op het loop- of rijoppervlak. Om vast te stellen of met bestaande of nieuw geïnstalleerde verlichting de gewenste waarden op alle relevante oppervlakken worden bereikt, wordt meestal een mobiele luxmeter gebruikt. Omdat hierbij vaak veel afzonderlijke meetpunten of volledige meetrasters worden gecontroleerd, worden doorgaans handzame batterijgevoede modellen toegepast.
Voor metingen van de verlichtingssterkte op werkplekken, verkeersroutes en verblijfsruimten moet de luxmeter zijn aangepast aan de spectrale gevoeligheid van het menselijk oog en ook schuin invallend licht correct beoordelen. Wanneer de verlichtingssterkte niet overal voldoende is, kunnen met een mobiele luxmeter snel verschillende verbeteringen worden gecontroleerd. Zo kan soms direct op locatie worden vastgesteld of vervanging door lichtbronnen met een hogere lichtopbrengst of het plaatsen van extra armaturen voldoende verlichting oplevert. Voor dergelijke controles kan een luxmeter voor werkplek praktisch zijn.
Niet altijd gaat het om het naleven van minimumwaarden. In sommige gebieden is juist een gericht gebruik van verschillende verlichtingssterkten gewenst. Dit geldt bijvoorbeeld voor verlichting in zieken- en verzorgingskamers, maar ook bij plantenteelt en bij de opfok en huisvesting van dieren in stallen. In andere toepassingen gaat het om het onderschrijden van maximumwaarden, omdat licht bepaalde processen ongewenst kan beïnvloeden, bijvoorbeeld doordat de houdbaarheid van stoffen wordt verkort of andere reacties ontstaan. Een luxmeter kan worden gebruikt om zulke verlichtingsniveaus te controleren.
De verlichting van gewone verblijfsruimten wordt meestal alleen bij een concrete aanleiding met een mobiele luxmeter gecontroleerd. In gebieden waar te weinig of te veel licht schade kan veroorzaken, of waar slechts een klein bereik van de verlichtingssterkte optimale resultaten geeft, wordt een stationaire luxmeter gebruikt voor continue lichtmeting.
Dit geldt bijvoorbeeld voor fotolaboratoria en bepaalde installaties in de productie van levensmiddelen en geneesmiddelen of in de plantenteelt. Een stationaire luxmeter is vaak voorzien van relais- of regeluitgangen. Wanneer ingestelde waarden worden bereikt, kunnen hiermee kunstmatige lichtbronnen of zonweringssystemen worden geschakeld of kunnen buiten het betreffende gebied optische of akoestische alarmen worden geactiveerd.
Afhankelijk van de meettaak moet bij vergelijking van modellen niet alleen de bovengrens, maar ook de ondergrens van het meetbereik worden bekeken. Hoe groter het meetbereik van de luxmeter, hoe breder de mogelijke inzet. Wanneer het instrument alleen wordt gebruikt om de verlichting in gewone binnenruimten te controleren, is een bereik tot 2.000 lux of 10.000 lux vaak voldoende. Voor werkplekken waar veel licht nodig is en voor buitenmetingen waarbij ook hoge verlichtingssterkten van zonlicht correct moeten worden geregistreerd, moet het bereik volgens de brontekst minimaal tot 100.000 lux lopen.
Voor instrumenten die verlichtingssterkte meten, zijn in DIN 5032 deel 7 nauwkeurigheidsklassen en bijbehorende grenswaarden vastgelegd. Daarmee kan volgens de brontekst worden aangegeven of een luxmeter met nauwkeurigheidsklasse C geschikt is voor oriënterende metingen, met klasse B of A voor verlichtingsmetingen in bedrijven en openbare gebieden, of met klasse L voor precisiemetingen.
Bijlage B van DIN EN 13032 deel 1 behandelt volgens de brontekst veel aanvullende eigenschappen waarin verschillende uitvoeringen van een luxmeter kunnen verschillen.
Voorbeelden zijn afwijkingen van de relatieve spectrale gevoeligheid ten opzichte van het menselijk oog, gevoeligheid voor ultraviolet en infrarood licht en gevoeligheid voor schuin invallend en gepolariseerd licht. Ook verschillen in temperatuurafhankelijkheid en in de beoordeling van in de tijd veranderend licht worden daar genoemd.
Voor sommige meettaken is het voordelig wanneer de luxmeter een externe lichtsensor heeft. De sensor kan eenvoudig op de gewenste meetplaats worden gepositioneerd en eventueel worden vastgezet. De meetgegevens worden vervolgens naar het instrument gestuurd, dat gemakkelijk kan worden afgelezen en bediend zonder dat de gebruiker de lichtsensor afschermt.
Zowel mobiele als stationaire uitvoeringen kunnen over geheugenfuncties en interfaces voor gegevensoverdracht beschikken. Met speciale software kunnen complete meetgegevens worden geanalyseerd en gedocumenteerd. Stationaire instrumenten kunnen daarnaast analoge of schakelinterfaces hebben om andere apparaten automatisch aan te sturen afhankelijk van de gemeten verlichtingssterkte. Sommige gecombineerde instrumenten voor arbeidsveiligheid of milieumetingen kunnen naast verlichtingssterkte ook andere waarden meten, zoals geluidsniveau, windsnelheid, luchttemperatuur en luchtvochtigheid. Voor traceerbare documentatie kan afhankelijk van het model een luxmeter met kalibratiecertificaat worden gekozen.
Waarschuwingslichten zijn bijna altijd gekleurd, omdat via de kleur aanvullende informatie kan worden overgebracht. Waarschuwingslichten in bedrijven en op voertuigen moeten ook bij helder daglicht, geconcentreerde werkzaamheden of druk verkeer worden waargenomen. Daarom moeten ze een hoge lichtsterkte hebben. Als globale regel wordt in de brontekst genoemd dat waarschuwingslichten in industriële omgevingen vijfmaal helderder moeten zijn dan de omgevingsverlichting. Voor waarschuwingslichten op wegvoertuigen wordt tienmaal de omgevingshelderheid genoemd. Een luxmeter ondersteunt de controle van deze lichtomstandigheden.
De effectieve en maximale lichtsterkte van waarschuwingslichten kan volgens de brontekst met een luxmeter worden geregistreerd en in candela worden aangegeven. De eenheid candela geeft de lichtstroom in relatie tot de ruimtehoek aan. De ECE-R65-testrichtlijnen beschrijven twee typen waarschuwingslichten die voor wegvoertuigen kunnen worden toegelaten. Klasse 1 omvat signaallichten met een lichtniveau dat onafhankelijk is van het omgevingslicht. Signaallichten waarbij het lichtniveau 's nachts wordt verlaagd, behoren tot klasse 2.
Vast geïnstalleerde of tijdelijk geplaatste waarschuwingslichten op bouwplaatsen, bruggen, steigers en andere gevarenzones moeten vooral 's nachts en bij slechte lichtomstandigheden op de bijzondere situatie wijzen. Om dit doel te bereiken, moet het waarschuwingslicht voldoende helder uitstralen in de richtingen van waaruit voertuigen of voetgangers kunnen naderen. Met een luxmeter kan dit voor de relevante afstanden worden gecontroleerd.
Ook waarschuwingslichten op kranen, masten, bovengrondse leidingen, torens, schoorstenen en gebouwen zijn vooral 's nachts noodzakelijk. Ze moeten zijn afgestemd op het risico dat op basis van hun positie en hoogte kan worden verwacht. Piloten moeten bijvoorbeeld ook bij nacht of mist mogelijke botsingspunten in de omgeving van vliegvelden of ziekenhuizen met een helikopterlandingsplaats tijdig kunnen herkennen. De lichtsituatie kan daarbij met een luxmeter worden gecontroleerd.
Noodverlichting moet voorkomen dat bij stroomuitval door onvoldoende verlichting schade ontstaat door foutieve bediening of ongevallen. Naar functie kan noodverlichting worden onderverdeeld in vervangingsverlichting en veiligheidsverlichting. Vervangingsverlichting wordt vrijwel uitsluitend toegepast in kritieke gebieden waar de normale verlichting niet lang genoeg via een noodstroomvoorziening kan blijven werken. Voor controle van de vereiste verlichtingssterkte wordt een luxmeter gebruikt.
Vervangingsverlichting moet onafhankelijk van de normale verlichting waarborgen dat noodzakelijke werkzaamheden onder geschikte lichtomstandigheden kunnen worden voortgezet.
Daarom wordt de verlichtingssterkte van vervangingsverlichting meestal even hoog gekozen als die van de normale verlichting. Deze verlichtingssterkte moet voor zowel de algemene als de vervangingsverlichting regelmatig met een luxmeter worden gecontroleerd.
Veiligheidsverlichting wordt vaak met een lagere verlichtingssterkte ontworpen dan de normale verlichting. Bij uitval van de normale verlichting moet zij oriëntatie in het gebouw en veilig verlaten van het gebouw mogelijk maken. Naast de verlichting van vlucht- en reddingsroutes, gevarenzones, markeringen en waarschuwingsvoorzieningen wordt veiligheidsverlichting ook gebruikt om panieksituaties te voorkomen. De verlichtingssterkte kan met een luxmeter worden gecontroleerd.
De verlichtingssterkte van veiligheidsverlichting moet worden gekozen op basis van de gebruikersgroep en de lokale omstandigheden. Er bestaan afzonderlijke voorschriften voor bijvoorbeeld bijeenkomstgebouwen, sportaccommodaties, horecagelegenheden, logiesbedrijven, winkels, scholen, ziekenhuizen, verzorgingshuizen, hoogbouw en grote parkeergarages. Bij periodieke controles moet de verlichtingssterkte onder passende omgevingscondities met een geschikte luxmeter worden gemeten.
EN 50172 Veiligheidsverlichtingssystemen
De Europese norm EN 50172 bevat volgens de brontekst minimumeisen voor ontwerp, bewaking en onderhoud van elektrische veiligheidsverlichting in werkplaatsen en gebouwen waar veel mensen samenkomen. De norm verwijst daarnaast naar nationale bijzonderheden.
EN 1838 Noodverlichting
EN 1838 beschrijft de lichttechnische eisen voor noodverlichting in gebouwen en andere locaties waar noodverlichting noodzakelijk is. De norm behandelt onder andere de verlichting van vluchtroutes, antipaniekverlichting, verlichting van werkplekken met een bijzonder risico en de verlichting van belangrijke veiligheidsvoorzieningen.
Voor vluchtroutes schrijft EN 1838 een minimale horizontale verlichtingssterkte van 1 lux op vloerniveau voor in het relevante gedeelte van de vluchtroute. Bij bredere vluchtroutes mogen bepaalde randzones buiten beschouwing blijven. Voor open ruimten waar antipaniekverlichting noodzakelijk is, geldt in het centrale gedeelte van de ruimte een minimale horizontale verlichtingssterkte van 0,5 lux.
Belangrijke veiligheidsvoorzieningen, zoals EHBO-posten, brandmeldpunten en brandbestrijdingsmiddelen, moeten eveneens voldoende worden verlicht. Hiervoor wordt een verlichtingssterkte van minimaal 5 lux aangehouden. De verlichtingssterkte van de noodverlichting kan op locatie met een geschikte luxmeter worden gecontroleerd.
Naast voldoende verlichtingssterkte is het belangrijk dat noodverlichting geen hinderlijke of fysiologische verblinding veroorzaakt. EN 1838 stelt daarom grenswaarden aan de maximale lichtsterkte van armaturen in het gezichtsveld. De toegestane waarden zijn afhankelijk van de montagehoogte en de toepassing.
| Hoogte boven de vloer | Grenswaarden voor fysiologische verblinding volgens EN 1838 | |
| Vluchtroute- en antipaniekverlichting | Voor werkplekken met bijzonder gevaar | |
| < 2,50 m | 500 cd | 1.000 cd |
| 2,50 m ≤ h < 3,00 m | 900 cd | 1.800 cd |
| 3,00 m ≤ h < 3,50 m | 1.600 cd | 3.200 cd |
| 3,50 m ≤ h < 4,00 m | 2.500 cd | 5.000 cd |
| 4,00 m ≤ h < 4,50 m | 3.500 cd | 7.000 cd |
| ≥ 4,50 m | 5.000 cd | 10.000 cd |
De waarden in de tabel zijn uitgedrukt in candela (cd) en hebben betrekking op de maximale lichtsterkte van de armaturen. Dit moet niet worden verward met de verlichtingssterkte op een oppervlak, die in lux (lx) wordt uitgedrukt.
Voor het controleren van nood- en veiligheidsverlichting moet het gebruikte meetinstrument geschikt zijn voor de betreffende lichtmeting:
Met een geschikte luxmeter kan worden gecontroleerd of noodverlichting de vereiste verlichtingssterkte bereikt en of de installatie aan de relevante lichttechnische eisen voldoet. Bij de beoordeling moet daarnaast rekening worden gehouden met de voor Nederland, België of Luxemburg geldende nationale voorschriften.
Werkplekken waar onvoldoende verlichting gevaar kan opleveren voor werknemers, de omgeving of het algemeen belang moeten volgens de brontekst van noodverlichting worden voorzien om deze risico's te beperken. De vereiste noodverlichting moet waarborgen dat bij uitval van de normale verlichting voldoende helderheid aanwezig blijft om vluchtroutes en waarschuwings-, hulp- en meldvoorzieningen te herkennen en veiligheidsrelevante werkzaamheden uit te voeren. Concrete eisen aan ontwerp, installatie en controle van veiligheidsverlichting zijn vastgelegd in richtlijnen en normen. Daarbij bestaan enkele landspecifieke bijzonderheden. Voor de controle van de verlichtingssterkte kan een luxmeter worden gebruikt.
Voor alle lidstaten van de Europese Gemeenschappen gelden de richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschappen. Richtlijn 89/654/EEG, die minimumvoorschriften voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats bevat, geeft volgens de brontekst ook voorschriften voor noodverlichting. De feitelijke verlichtingssterkte kan met een luxmeter worden beoordeeld.
Tot de belangrijke Europese normen over noodverlichting behoren volgens de brontekst de volgende normen. Bij de praktische controle van de verlichtingssterkte wordt een luxmeter gebruikt:
De in EN 1838 genoemde minimumwaarden voor verlichtingssterkte zijn volgens de brontekst geen minimumwaarden voor het ontwerp, maar onderhoudswaarden die gedurende de volledige bedrijfsduur moeten worden bereikt. Naleving kan tijdens periodieke controles met een luxmeter worden beoordeeld. Los van deze minimumwaarden kan met een luxmeter worden gecontroleerd of de vereiste gelijkmatigheid van de verlichting wordt bereikt met een verhouding van de laagste tot hoogste waarde van 1 : 40 bij vluchtroutes en 1 : 10 bij werkplekken met bijzonder gevaar. Volgens de bron kan ook de kleurweergave-index van de veiligheidsverlichting, die minimaal 40 moet bedragen, met een geschikt instrument worden gemeten.
EN 1838 vermeldt volgens de brontekst dat bewijs kan worden geleverd door metingen of bindende gegevens van de fabrikant. Omdat afwijkingen en defecten van afzonderlijke armaturen of lichtbronnen, veroudering, eventuele vervuiling en bijzondere lokale omstandigheden de verlichtingssterkte beïnvloeden, hebben metingen op locatie met een luxmeter de voorkeur.
Nederland
In Nederland bevat het
Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl)
concrete eisen voor noodverlichting in onder andere bepaalde verblijfsruimten, beschermde vluchtroutes en andere aangewezen ruimten. Waar noodverlichting volgens het Bbl vereist is, moet deze binnen 15 seconden na het uitvallen van de elektriciteitsvoorziening gedurende ten minste 60 minuten een verlichtingssterkte van minimaal 1 lux leveren. De waarde wordt gemeten op de vloer, een tredevlak of een hellingbaan.
Voor arbeidsplaatsen geldt daarnaast het Arbeidsomstandighedenbesluit. Vluchtwegen en nooduitgangen die bij uitval van de normale verlichting onvoldoende zichtbaar zijn, moeten van adequate noodverlichting zijn voorzien. Ook op werkplekken waar het uitvallen van kunstverlichting bijzondere gevaren kan veroorzaken, moet passende noodverlichting of een andere veilige oplossing aanwezig zijn.
België
In België bepaalt de Codex over het welzijn op het werk dat evacuatiewegen, uitgangen en nooduitgangen moeten zijn uitgerust met veiligheidsverlichting en passende signalering. Welke voorzieningen nodig zijn, wordt mede vastgesteld op basis van de risicoanalyse van de arbeidsplaats.
De Belgische regelgeving maakt onderscheid tussen veiligheidsverlichting voor een veilige evacuatie en noodverlichting die werknemers in staat stelt bijzondere gevaren bij het uitvallen van de normale verlichting te herkennen en te vermijden. Voor de technische beoordeling van de verlichtingssterkte kan onder andere NBN EN 1838 worden toegepast.
Luxemburg
In Luxemburg bepalen de voorschriften voor arbeidsplaatsen dat vluchtwegen en nooduitgangen die verlichting nodig hebben bij uitval van de normale verlichting, moeten zijn voorzien van veiligheidsverlichting met voldoende lichtsterkte. Afhankelijk van het type gebouw of arbeidsplaats kunnen aanvullende voorschriften van de Inspection du travail et des mines (ITM) gelden.
In verschillende ITM-voorschriften wordt voor noodverlichting een minimale verlichtingssterkte van 1 lux genoemd, vaak in combinatie met een bedrijfsduur van minimaal 60 minuten. Welke concrete eisen gelden, moet daarom steeds worden beoordeeld aan de hand van de voorschriften voor de betreffende arbeidsplaats of inrichting.
Duitsland
De Technische Regel voor Arbeidsplaatsen ASR A3.4 Verlichting behandelt in punt 7 volgens de bron de veiligheidsverlichting voor werkzaamheden, werkplekken, werkruimten en gebieden. Daarin staat dat de verlichtingssterkte moet worden aangepast aan de lokale risicosituatie. Voor de controle wordt een geschikte luxmeter toegepast.
Frankrijk
In Frankrijk mogen volgens de brontekst alleen speciaal gecertificeerde noodarmaturen worden gebruikt. Voor antipaniekverlichting moeten deze armaturen minimaal vijf lumen per vierkante meter uitstralen. Per ruimte zijn onafhankelijk daarvan minimaal twee armaturen voorgeschreven. De afstand tussen meerdere noodarmaturen mag niet groter zijn dan viermaal hun afstand tot de vloer en op vluchtroutes niet groter dan vijftien meter. De lokale verlichtingssterkte kan met een luxmeter worden gecontroleerd.
Italië
Italië verlangt volgens de brontekst voor locaties zoals bioscopen en theaters een verlichtingssterkte van minimaal vijf lux bij trappen en uitgangen en minimaal twee lux in de rest van de vluchtroute. De waarden moeten op locatie meetbaar zijn en met een luxmeter op één meter hoogte boven de vloer worden gecontroleerd.
Groot-Brittannië
In Groot-Brittannië zijn de eisen voor noodverlichting volgens de brontekst vastgelegd in British Standard BS 5266. Daarin wordt onder meer genoemd dat de noodverlichting vijf seconden na uitval van de algemene verlichting werkzaam moet zijn. In gebouwen die voornamelijk worden gebruikt door personen die de vluchtroutes kennen, kan deze periode volgens de bron worden uitgebreid tot vijftien seconden. Voor de controle van het lichtniveau kan een luxmeter worden ingezet.
De Amerikaanse arbeidsveiligheidsautoriteit OSHA verlangt volgens de bron voldoende markering en verlichting voor iedere vluchtroute. In de normen die OSHA als beoordelingsbasis gebruikt, worden de vereiste helderheden voor markeringen op vluchtroutes zowel in Amerikaanse eenheden, zoals foot-candles en footlamberts, als in SI-eenheden lux en candela per vierkante meter weergegeven.
Controles kunnen daardoor worden uitgevoerd met een luxmeter die Amerikaanse eenheden ondersteunt of met een instrument dat SI-eenheden weergeeft.
In de geldende Life Safety Code 101 van de National Fire Protection Association behandelt punt 7.9 volgens de brontekst de eisen aan noodverlichting. Na uitval van de normale verlichting moet de helderheid langs vluchtroutes gedurende negentig minuten gemiddeld één foot-candle (10,76 lux) en minimaal 0,1 foot-candle (1,08 lux) bedragen. In deze Amerikaanse standaard worden geen SI-eenheden vermeld. Wanneer de luxmeter geen foot-candle kan weergeven, moeten de gemeten luxwaarden worden omgerekend.
1 Lux = 0,0929 footcandle.
In Australië regelt de National Construction Code (NCC) volgens de bron in welke gebouwen en gebieden noodverlichting noodzakelijk is. Gebieden die toegankelijk zijn voor publiek, personeel of klanten moeten van veiligheidsverlichting zijn voorzien. De Australische norm AS/NZS 2293 bevat regels voor ontwerp, installatie en gebruik van veiligheidsverlichting en vluchtrouteaanduiding. Voor noodverlichting bij trappen wordt minimaal één lux genoemd, op vloeren gemiddeld minimaal 0,5 lux en als minimumwaarde 0,2 lux. Deel twee van de norm beschrijft controles en onderhoud die om de zes maanden, twaalf maanden of tien jaar moeten worden uitgevoerd en gedocumenteerd. Bij de lichtmeting kan een luxmeter worden gebruikt.
Op de werkplek moet de verlichtingssterkte zijn afgestemd op de visuele taak. Goede verlichting draagt bij aan veilig en nauwkeurig werken. Afhankelijk van de werkzaamheden kunnen de vereiste waarden sterk verschillen. Voor bewerking of inspectie van zeer kleine details kunnen hoge verlichtingssterkten nodig zijn, terwijl in opslag- of verkeersruimten vaak lagere waarden volstaan. Voor werkplekken binnen de Benelux vormt EN 12464-1 een belangrijke technische basis voor de beoordeling van werkplekverlichting.
Te weinig licht kan het herkennen van details bemoeilijken en leiden tot extra visuele belasting. Ook grote helderheidsverschillen, reflecties en verblinding kunnen storend zijn. Bij het ontwerp en de beoordeling van verlichting moet daarom niet alleen worden gekeken naar voldoende licht op het werkvlak, maar ook naar de gelijkmatigheid van de verlichting en de lichtomstandigheden in de directe omgeving. Met een luxmeter kan de gerealiseerde verlichtingssterkte worden gecontroleerd.
Bij controle van de werkelijke verlichtingssituatie wordt met een luxmeter op meerdere meetpunten in het relevante meetvlak gemeten. De meetwaarden kunnen worden gebruikt om onder andere de gemiddelde verlichtingssterkte en de verdeling van het licht te beoordelen. Voor horizontale oppervlakken wordt de horizontale verlichtingssterkte Eh bepaald en voor verticale oppervlakken de verticale verlichtingssterkte Ev. Het meetvlak wordt gekozen op basis van de daadwerkelijke visuele taak. Welke grenswaarden gelden, is afhankelijk van de werkzaamheden, de ruimte en de nationale voorschriften in Nederland, België of Luxemburg.
LED-armaturen zijn inmiddels een energiezuinig alternatief voor veel traditionele lichtbronnen. Door de Europese ecodesigneisen worden steeds strengere eisen gesteld aan de energie-efficiëntie van lichtbronnen. Omdat LED-, fluorescentie- en andere lichtbronnen verschillende lichtspectra hebben, is het belangrijk dat de gebruikte luxmeter een goede spectrale aanpassing aan de V(λ)-gevoeligheid van het menselijk oog heeft. Voor nauwkeurige metingen kan daarom een luxmeter worden gekozen die specifiek geschikt is voor LED-verlichting en andere moderne lichtbronnen.
Heeft u ondersteuning nodig bij de keuze van de juiste luxmeter? Het verkoop- en supportteam van PCE Instruments Benelux helpt u graag bij technische vragen, productselectie en advies over de juiste meetoplossing. Ook voor andere meetcategorieën, zoals een lichtmeter, kunt u bij ons terecht. U kunt ons telefonisch bereiken via +31 (0)53 737 01 92 of mail naar support@pcebenelux.nl. Wij zijn op werkdagen bereikbaar van 08.30 tot 17.00 uur.