39,90 €
Prijzen zijn netto, exclusief BTW en verzendkosten
Door de vele meetfuncties is de lichtmeter geschikt voor talrijke toepassingen. Dankzij de eenvoudige bediening van de lichtmeter kan het apparaat ook zonder lange en ingewikkelde instructie worden gebruikt.
De lichtmeter is het ideale instrument voor zonne-ingenieurs, architecten en liefhebbers van zonne-engineering. Met deze lichtmeter bepaalt u de zonne-energie. Andere nominale gegevens (stroom, spanning, enz.) kunnen parallel worden gedetecteerd met een aparte meter (multimeter met datalogger).
De lichtmeter LXT-TRM is ontwikkeld voor de continumeting van de lichtsterkte. Het systeem bestaat uit een meetsensor met handvat, een muurbeugel met 1,5 m kabel en een lichttransmitter. Geschikt voor de productie en opslag van lichtgevoelige materialen, bijv. in fotolaboratoria en productieruimten (levensmiddelen, farmaceutische producten, etc.).
Licht speelt een grote rol voor de meeste levende organismen en voor het verloop van bepaalde chemische processen. De lichtstraling die op een bepaalde plaats aankomt, kan worden beschreven aan de hand van de met een lichtmeter bepaalde waarden voor helderheid en lichtkleur. Met een lichtmeter of fotometer worden echter niet alleen apparaten bedoeld waarmee de eigenschappen van licht worden gemeten, maar ook apparaten die met behulp van lichtsensoren grootheden bepalen die van invloed zijn op de lichtdoorlatendheid van de onderzochte substantie. In de volgende tekst worden uitsluitend apparaten behandeld waarmee waarden voor de lichteigenschappen van lichtbronnen of verlichte oppervlakken worden bepaald.
Bij lichtmetingen wordt de helderheid aangegeven voor de lichtbron of voor de verlichte oppervlakken. Bij de lichtbron kan onderscheid worden gemaakt tussen de totale uitgestraalde lichtstroom in lumen en de lichtsterkte in candela, waarbij ook rekening wordt gehouden met de stralingshoek. Eén candela komt overeen met één lumen per steradiaal, dus per eenheid van ruimtehoek. Bij de momenteel beschikbare (de behuizing of draagconstructie van een lamp) en lichtbronnen wordt vrijwel altijd de lichtstroom in lumen vermeld. Om daaruit de lichtsterkte in candela te bepalen, moet bij een lichtbron die gelijkmatig in alle richtingen straalt het aantal lumen door 4π worden gedeeld en bij een lichtbron die alleen halfbolvormig uitstraalt door 2π.
De benaming candela verwijst naar kaarslicht. Daardoor is eenvoudig te onthouden dat een kaarsvlam met een lichtsterkte van één candela brandt. Een helder vuurvliegje bereikt daarentegen slechts 0,004 candela en dagrijverlichting van motorvoertuigen minimaal 400 candela. Het grootlicht van alle koplampen van een wegvoertuig mag niet sterker stralen dan 225.000 candela en lichtbakens voor de oriëntatie in de scheepvaart kunnen bijvoorbeeld 35.000.000 candela uitstralen.
De lichtstroom en de lichtsterkte van armaturen en verlichtingselementen worden doorgaans tijdens de productontwikkeling en kwaliteitscontrole bij fabrikanten met een speciale lichtmeter bepaald.
Waar lichtstroom en lichtsterkte worden gebruikt om het lichtvermogen van verschillende lichtbronnen te vergelijken, beschrijft de verlichtingssterkte hoeveel licht op een bestraald oppervlak terechtkomt. Met een lichtmeter wordt de verlichtingssterkte als oppervlaktegebonden grootheid in lux bepaald, waarbij één lux is gedefinieerd als één lumen per vierkante meter.
Afgezien van de zon als zeer sterke lichtbron is ook zonder lichtmeter goed zichtbaar dat de helderheid van het licht dat op een oppervlak valt, afneemt naarmate de afstand tot de lichtbron groter wordt. Niet alleen de afstand tot de lichtbron beïnvloedt hoeveel licht aankomt, maar ook extra lichtbronnen, schaduwwerking, demping en reflecties op oppervlakken in de omgeving. De lichtsterkte van elementen voor kunstmatige verlichting kan daarnaast door veroudering of vervuiling afnemen. Daarom is het zinvol om de verlichtingssterkte op de relevante punten ter plaatse niet alleen direct na de installatie, maar ook later met regelmatige tussenpozen met een geschikte lichtmeter te controleren.
Bij technische installaties voor het benutten van zonlicht wordt aanbevolen om vóór de installatie met een lichtmeter te controleren welke opstelling het gunstigst is. Na de installatie kan worden gecontroleerd of de installatie het beloofde vermogen bij de invallende hoeveelheid licht bereikt.
Allereerst moet een lichtmeter geschikt zijn voor het doel van de meting. Daarbij gaat het niet alleen om de vraag of de lichtstroom, de lichtsterkte of de verlichtingssterkte moet worden bepaald. De gekozen lichtmeter moet daarom aansluiten bij de te meten grootheid.
Ook is het belangrijk of het licht hoofdzakelijk voor mensen, planten of technische doeleinden wordt gebruikt. Bij de meeste lichtmetingen wordt de verlichtingssterkte gemeten die voor het betreffende gebruik van het licht op bepaalde plaatsen wordt bereikt. Hoewel telkens de verlichtingssterkte in lux wordt gemeten, kunnen de meetwaarden van verschillende apparaten op dezelfde positie en bij dezelfde verlichting aanzienlijk van elkaar verschillen.
Om ervoor te zorgen dat een lichtmeter waarden levert die bij de toepassing passen, moet op het volgende worden gelet:
In de norm DIN EN 13032 deel 1 worden in bijlage B veel apparaatspecifieke parameters beschreven die invloed hebben op het meetresultaat van een lichtmeter. Voor metingen van de verlichtingssterkte op werkplekken, in verblijfsruimten, sport- en speelaccommodaties en langs verkeerswegen is het belangrijk dat de meting plaatsvindt volgens de spectrale gevoeligheid van het menselijk oog. De lichtmeter moet het zichtbare spectrum van verschillende lichtbronnen overeenkomstig deze spectrale gevoeligheid kunnen registreren en beoordelen. Ook schuin invallend licht moet kunnen worden gemeten. Voor andere doeleinden kunnen onder meer de gevoeligheid voor ultraviolet en infrarood licht, de beoordeling van gepolariseerd licht en de beoordeling van in de tijd variërend licht een belangrijke rol spelen.
Een lichtmeter met aanvullende uitrusting kan ook worden gebruikt voor het meten van lichtkleuren. De verdeling van de golflengten of frequenties van de straling is kenmerkend voor de waargenomen lichtkleur. De lichtkleur beïnvloedt niet alleen de waarneming van bestraalde oppervlakken, maar ook veel celactiviteiten bij levende organismen. De kleurcoördinaten van het licht kunnen als primaire kleuren in driedelige additieve kleurmodellen worden aangegeven, bijvoorbeeld als rood-, groen- en blauwwaarde volgens de CIE-RGB-kleurruimte of als X-, Y- en Z-waarde volgens de CIE-XYZ-kleurruimte. Veel modellen die de lichtkleur meten, geven niet alleen de numerieke waarden voor de primaire kleuren weer, maar tonen de kleurverdeling van het gemeten licht ook grafisch op het kleurendisplay van het apparaat.
Afhankelijk van de vraag of een lichtmeter wordt ingezet voor de permanente bewaking van de lichtomstandigheden op één plaats of voor metingen op verschillende locaties, verschillen de eisen. Bij een lichtmeter die stationair in een lichtgevoelig productieproces wordt gebruikt, is het praktisch om de meetwaarden via interfaces rechtstreeks door te sturen naar andere apparaten voor gegevensanalyse of voor de aansturing van verlichtings- of zonweringsinstallaties. Bij apparaten die mobiel op veel verschillende meetlocaties worden gebruikt, moet worden gelet op de mogelijkheden voor het opslaan van meetwaarden. Voor bepaalde meetomstandigheden is het bovendien gunstig wanneer de lichtmeter over een externe sensor beschikt. Het apparaat kan dan eenvoudiger worden afgelezen en bediend zonder dat het risico bestaat dat de sensor wordt afgeschermd.
Het meetbereik wordt door de toepassing bepaald. Voor veel lichtmetingen in verblijfsruimten is een meetbereik tot 2.000 lux of 10.000 lux voldoende. In werkruimten waar veel licht nodig is en wanneer ook hoge verlichtingssterkten van daglicht buitenshuis correct moeten worden gemeten, moet het meetbereik minimaal tot 100.000 lux of hoger reiken.
Een lichtmeter kan op basis van de nauwkeurigheid worden ingedeeld in een van de nauwkeurigheidsklassen volgens DIN 5032 deel 7. Deze nauwkeurigheidsklassen vereenvoudigen de keuze van het apparaatmodel. Een apparaat met nauwkeurigheidsklasse C mag uitsluitend voor oriënterende metingen worden gebruikt. Met apparaattypen uit de klassen B en A kunnen metingen van de verlichting in bedrijven en openbare ruimten worden uitgevoerd. Voor bijzonder nauwkeurige metingen moet daarentegen een lichtmeter van de hoogste nauwkeurigheidsklasse L worden gebruikt.
In omgevingen waarin een te hoge of te lage lichtsterkte ernstige gevolgen kan hebben, moet worden gewaarborgd dat het gebruikte meetapparaat correct functioneert. Hiervoor wordt de nauwkeurigheid van de metingen onder vastgelegde omstandigheden gecontroleerd. Een luxmeter met kalibratiecertificaat biedt daarbij gedocumenteerde herleidbaarheid. Sommige apparaatmodellen kunnen ook door de gebruiker worden afgesteld. Dit betekent dat deze modellen indien nodig kunnen worden bijgesteld om de meetresultaten zo nauwkeurig mogelijk weer te geven.
Ons verkoopteam en supportteam helpen u graag bij het selecteren van de juiste lichtmeter voor uw toepassing. Zo kiest u een lichtmeter die past bij het gewenste meetbereik, de nauwkeurigheid en de registratie van meetgegevens. Voor technisch advies, productinformatie of ondersteuning kunt u op werkdagen tussen 08.30 en 17.00 uur contact opnemen via telefoonnummer +31 (0)53 737 01 92 of per e-mail via support@pcebenelux.nl.