Blaastester

De werking van een apparaat voor een blaastest is gebaseerd op het feit dat een klein deel van de alcohol die iemand drinkt in de uitgeademde lucht terechtkomt. Moderne apparaten voor een blaastest gebruiken doorgaans een elektrochemische brandstofcel of een halfgeleidersensor om het alcoholgehalte in de ademlucht te meten. Bij de elektrochemische methode wordt alcohol in de uitgeademde lucht door een chemische reactie in de brandstofcel geoxideerd, waardoor een elektrische stroom ontstaat. De sterkte van deze stroom is evenredig met de hoeveelheid alcohol in de ademlucht, waardoor een nauwkeurige blaastest mogelijk is.

Een blaastest, een promillemeter en een alcoholrefractometer zijn verschillende methoden om het alcoholgehalte in ademlucht en vloeistoffen te bepalen. De toepassingen lopen uiteen van verkeersveiligheid en de werkomgeving tot de voedingsmiddelen- en drankenindustrie, waar deze meetmethoden bijdragen aan de bewaking van kwaliteit en veiligheid.

Het gebruik van een blaastest is vooral binnen de verkeersveiligheid wijdverbreid. Politiediensten gebruiken een professionele alcoholtester om de rijgeschiktheid van automobilisten te controleren. Bij een blaastest wordt eerst de alcoholconcentratie in de uitgeademde lucht vastgesteld. Wanneer de gemeten waarde hoger is dan de wettelijk vastgestelde grenswaarde, kunnen verdere onderzoeken worden gelast, zoals een bloedonderzoek. Dit kan vervolgens als juridisch geldig bewijs dienen. In veel landen gelden strenge wettelijke grenswaarden voor het maximaal toegestane bloedalcoholgehalte in het verkeer. Een overtreding kan ernstige juridische en persoonlijke gevolgen hebben, zoals een geldboete, ontzegging van de rijbevoegdheid of zelfs een gevangenisstraf.

Alcohol werkt vergelijkbaar met een verdovend middel en beïnvloedt het lichaam al bij een geringe consumptie. Vanaf een bloedalcoholwaarde van 0,2 tot 0,3 promille neemt de reactietijd toe en stijgt de bereidheid om risicovoller te rijden. Vanaf ongeveer 0,5 promille verslechtert de reactiesnelheid, worden snelheden verkeerd ingeschat en neemt de risicobereidheid verder toe. De kans om bij een ongeval betrokken te raken is dan twee keer zo groot als in nuchtere toestand. Wie in deze toestand een voertuig bestuurt, overtreedt de wet. Een blaastest kan een verhoogde alcoholwaarde signaleren, maar mag nooit worden gebruikt als rechtvaardiging om toch te gaan rijden.

Naarmate het alcoholniveau stijgt, nemen fouten in het rijgedrag toe. Een te hoge snelheid, slingeren, riskante inhaalmanoeuvres en een grotere bereidheid om andere personen mee te nemen zijn kenmerkende signalen. Vanaf 0,8 promille stijgt het ongevalsrisico sterk. Bij een waarde van 1,1 promille is het risico op een ongeval zelfs tien keer zo hoog als in nuchtere toestand en is er sprake van de grens voor absolute rijongeschiktheid. Een blaastest vooraf kan helpen om risico's tijdig te herkennen.

Alcohol wordt via de bloedsomloop door het lichaam verspreid en werkt als een celtoxische stof, vooral in de hersenen, het centrale regelcentrum van het lichaam. Alcohol belemmert de werking van zenuwcellen en verstoort daarmee de overdracht van informatie. Dit leidt tot beperkingen van het gezichtsvermogen, de coördinatie en de cognitieve verwerking, waaronder denken, geheugen en spraak. Ook de bewegingen van het lichaam worden trager. De uitslag van een blaastest moet daarom altijd serieus worden genomen.

Lichamelijke gevolgen:

• Langere reactietijd en verminderde reactiesnelheid
• Stoornissen in de bewegingscoördinatie en ongecontroleerde bewegingen
• Verminderd evenwichtsgevoel
• Verstoord gevoel voor ruimte en positie en beperkte oriëntatie
• Verslechtering van de gezichtsscherpte, het ruimtelijk zicht en het zicht in de schemering
• Verhoogde gevoeligheid voor verblinding en een beperkt gezichtsveld ('tunnelvisie')
• Dubbelzien en andere visuele stoornissen

Psychische gevolgen:

• Algemene ontremming en verhoogde dadendrang
• Verhoogde prikkelbaarheid tot en met agressief gedrag
• Zelfoverschatting, verminderd beoordelingsvermogen en verhoogde risicobereidheid
• Aandachts- en concentratieproblemen
• Verminderd vermogen om complexe situaties te begrijpen en te beheersen
  
  

Een blaastest biedt een snelle indicatie van alcohol in de uitgeademde lucht en kan worden gebruikt voor persoonlijke controle, verkeersveiligheid of bedrijfsbeleid. De gewenste nauwkeurigheid, sensorsoort, meetfrequentie en het gebruik van mondstukken bepalen welk model het meest geschikt is. Voor advies over een passende blaastest, het uitvoeren van een blaastest of een professionele alcoholtester kunt u contact opnemen met het support- en verkoopteam van PCE Instruments Benelux via support@pcebenelux.nl of telefonisch via +31 (0)53 737 01 92.